อีกนานมั้ย
2006-10-02
หายปายนานเรยอ่ะ เพราะอ่านหนังสือสอบ
แต่ตอนนี้ปิดเทอมแระ
ตอนแรกนึกว่าจาเข้าไดม่ายด้ายแระ
ตอนแรกตั้งใจว่าจาม่ายอัพไดถึงเทออีกแระ
แต่ก้อทามไม่ได้สักที
*
เราจาเปนแบบนี้อีกนานมั้ยน่ะ ไม่อยากเสียจัยอีกแล้ว
เหนื่อยเหมือนกันน่ะที่เปนแบบนี้
ทุกวันนี้อยุ่ด้ายก้อเพราะเรามีเพื่อนที่ดี คอยปลอบใจเราตลอดมา
แต่เราก้อมานั่งนึกดูแระว่า ครั้งนี้คงเปนแค่บทเรียนบทแรกของชีวิดที่ต้องเจอ
แระเราต้องทนรับมันหัยได้
ถ้าเปนเรื่องอื่น อย่างเช่นเรื่องเรียน ทำงาน รึปันหาต่างๆ
เรารับได้แน่นอน แระเราพร้อมจาผ่านมันไป
แต่ทำไม...
"ต้องเปนเรื่องเกี่ยวกับคนที่เรารักด้วย"
ไม่เข้าใจจิงๆ
ชีวิดนี้เราไม่อยากเสียคนที่เรารักไปอีกแล้ว
เราเสียเทอไป...คนที่เรารักที่สุดไปแล้ว เราไม่อยากเสียไคไปอีก
ไม่ว่าจาเปนไคก้อตามที่เรารัก เพื่อน ครอบครัว
ทุกอย่างเปนส่วนสำคันของชีวิดเราหมด
*
ครั้งนึ่งเทอเคยพูดว่า ซักวันเราก้อลืมเทอด้ายเอง
เทออาจจาคิดแบบนั้น
แต่เราไม่...
เทอรุ้มั้ยว่าตั้งแต่วันที่เราคบกัน
เรารู้สึกผูกพันกับเทอมาก เราผูกพันกับเทอมากขึ้นทุกวันๆ
เรารักเทอมากขึ้นทุกวันๆ
รู้สึกเปนห่วง คิดถึง
จนเทอกลายเปนส่วนนึ่งของชีวิดเราไปแล้ว
เมื่อเทอจากเราไป เราก้อรุ้สึกเหมือนครึ่งนึ่งของชีวิดเรา...ขาดหายไป
*
ที่ผ่านมา เราเปิดใจหัยคนอื่นได้เข้ามา เราพยายามลืมเทอ
เราไม่ดูรูบเทอ เราไม่คิดถึงวันของเรา
เราพยายามรักคนอื่นแล้ว
แต่เราก้อตอบไม่ได้เหมือนกันว่าทำไม...เราถึงยังรักเทอมากมายขนาดนี้
เทอจาโกดเราก้อได้ เพราะเทอคงคิดว่าเราไม่พยายามลืมเทอ
...แต่เราพยายามแล้วจิงๆน่ะ...
ซีขอโทดเนยน่ะ
รุ้สึกน่าด้านจ%
